Ég ætla að segja frá dæmi í málnotkun Siglfirðinga sem ég hef aldrei heyrt fyrr,
skyldi auðvitað hvað við var átt en þetta var alveg nýtt fyrir mér.
Í stað þess að segja t.d. " Þetta er hundurinn hennar Dísu "
segja þeir: "þetta er hundurinn Dísu.
Ég er ekki farin að tala svona enn en hver veit?
Þið kannist kanski við þetta?
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Sæl, nú komst ég inn án fyrirhafnar. Ég kannast við þessa málnotkun héðan. Heyrði þetta oft fyrr á árum en sjaldnar í seinni tíð. Ég er ekki frá því að það hafi oftar en ekki verið sagt í gríni eða jafnvel í háði sérstaklega ef einhver gleymdi einhverju eða skildi eftir af einhverjum ástæðum og var ekki viðstaddur. Kv,Gj.
ReplyDeleteJá gamana að heyra þetta Guðrún, þetta er þá ekki bara bundið við Siglufjörð :)
ReplyDeleteJá, þetta er vel þekkt í málfræðinni. Nefnist þar oft 'Ólafsfjarðareignarfallið'. Reyndar er talsvert af dæmum um þetta í fornsögunum líka.
ReplyDelete... og ég man ekki betur en það séu dæmi í Egils sögu og Heimskringlu; svo a.m.k. Mýramenn hafa trúlega talað svona líka (ef ekki allir landsmenn)...?
ReplyDeleteJá, þetta þykir mér merkilegt,
ReplyDeletegaman að þeir skuli halda í Ólafsfjarðareignarfallið hér.